copyright: johnbosensell@gmail.com -beeld/tekst onder voorwaarden te gebruiken-
zaterdag 25 februari 2012
Caprera - Landgoed en Theater
Landgoed Caprera (1864) in Bloemendaal bestaat uit een combinatie van landgoed, openluchttheater en wandelpark. Ontstaan en geschiedenis van Caprera zijn door Wim Post in zijn boek "Buitenplaatsen van Bloemendaal" uitgebreid gedocumenteerd en beschreven.
Prominent eerbewijs aan oprichter en directeur, A. van Geluk, van het openluchttheater.
Een duidelijke plattegrond zorgt er voor, dat wandelaars een goed overzicht hebben om hun route te plannen.
Van achteren gezien ligt het toneel als een tent in het bos verstopt.
De vormgeving, gezien van af de zitplaatsen, doet aan een geopende oester denken. Heel apart is de vijver voor het toneel. Een theater met een bijzonder karakter.
Een van de uitzichtpunten van Caprera. Met het nabije Kopje meegerekend zijn er liefst vier uitzichtpunten (belvédères) met ieder een eigen panorama.
Opname van uit het uitzichtpunt, dat uitkijkt richting Haarlem (telecommunicatietoren).
Net zoals bij het Kopje zijn ook hier grote hoogteverschillen te overwinnen. Bij het Kopje is één grote trap gemaakt, hier is het dalen respectievelijk stijgen gefaseerd gemaakt.
Ondanks het intensieve bezoek van honden en begeleiders blijven de meeste bloemen en planten ongeschonden. Deze sneeuwklokjes zijn er een mooi voorbeeld van.
Het "voorportaal" van het meertje van Caprera. Opkwellend water uit de duinen vormt een moerasveengebied, dat uitloopt in het meertje.
Het Meertje van Caprera (Meertje van Berkhout!) gezien vanuit het moerasgebied.
woensdag 28 december 2011
Duinen en Mensen, Kennemerland
Nu eens aandacht voor een boek, dat heel Kennemerland als onderwerp heeft: Duinen en Mensen, Kennemerland. Het is de eerste uitgave van een serie, die o.a. Duinen en Mensen, Noordkop en Zwanenwater, Duinen en Mensen, Texel omvat. Het Noordzeekanaal heeft Kennemerland in twee delen verdeeld. Dit boek laat onder meer zien hoe beide delen min of meer (nog steeds) samenhangen.
Een blik op het cluster Kennemerland van Zuid naar Noord. Tien items van Zuid-Kennemerland worden in dit hoofstuk naar voren gebracht. Andere hoofdstukken zijn onder meer: archeologie, natuur, historie. De uitgave is met een epiloog afgesloten.
Het boek is gekoppeld aan een website: http://www.duinenenmensen.nl/ Een website heeft als voordeel boven een (zoals vaak gebruikelijk) bijgevoegde cd of dvd, dat de actualiteit bijgehouden kan worden en biedt meer mogelijkheden op multimediaal infoterrein. De uitgave van het boek is gerealiseerd door Stichting Natuur Media en PWN. Rolf Roos heeft de redactie gevoerd.
maandag 21 november 2011
(Voormalige) Buitenplaats Duinvliet
Als aanloop een aantal foto's van de voormalige buitenplaats Duinvliet, daterend uit de 18e eeuw, waar niet veel meer van over is.
Bovenstaande hekpalen zijn samen met de tuinmanswoning en het parkbos de enige restanten.
De tuinmanswoning met een zgn. zichtas naar de kathedrale basiliek in Haarlem. Vanaf Elswout is de zichtas ruimer, daar zijn ook de St. Bavo, de kathedrale basiliek en de Hoge Hout waar te nemen. In feite een kostbaar "ruimtelijk bezit".
Een deel van het eerder genoemde parkbos, goed onderhouden, wel een "hondenroute".
maandag 24 oktober 2011
Atlantikwall en Zuid-Kennemerland
Dit boek geeft een overzicht van de Atlantikwall langs een deel van de Nederlandse kust. Na de IIe Wereldoorlog zijn veel -zeer ontsierende- onderdelen van de Atlantikwall achtergebleven. Slechts een beperkt deel is gesloopt of in de bodem afgezonken. B.v. in de omgeving van IJmuiden Strand lijkt de tijd stil gestaan te hebben. Vlakbij camping De Duindoorn is een Bunkermuseum. Overgebleven bunkers worden gebruikt voor o.a. opslaglocatie of vleermuizenwoning. Een praktische toepassing van een bunker is de uitkijktoren op het Kopje van Bloemendaal (snel na de afloop van WO II geconstrueerd).
Op het ogenblik heerst de opvatting om de restanten van de Atlantikwall als (militair) cultureel erfgoed te gaan beschouwen en te behouden! Onderstaande foto's laten een stukje tankwal bij de Zandvoortselaan/ Bentveld zien.
Historische kruising. De tankmuur kruist hier het vroegere traject van de Blauwe Tram achter de Zandvoortselaan in de buurt van de Blinkertweg.
Noorderlijke richting (richting Bloemendaal).
Kruising met voormalig traject Blauwe Tram (ook een cultureel erfgoed?)
Zuidelijke richting (Zandvoortselaan).
maandag 10 oktober 2011
Gemeente Bloemendaal - Monumenten
In bovenstaand boek staan alle rijks-, provinciale en gemeentelijke monumenten van de gemeente Bloemendaal vermeld. Per object is een foto gemaakt en wordt een toelichting gegeven. Een gekleurd label geeft aan tot welke categorie het monument behoort. De uitgave van dit boek is mede mogelijk gemaakt door een Bloemendaalse particulier en drie in het boek vermelde bedrijven. De prijs, laag in verhouding tot inhoud en uitvoering, bedraagt 23,50 euro en is o.a. verkrijgbaar bij Boekhandel Bloemendaal, Bloemendaal, Boekhandel Vernout, Haarlem. Redactie en samenstelling: Wim Post, Gemeente Bloemendaal, Bouwen en Wonen, Paul Schaapman. Fotografie: Cor van Iperen.
>>>>>>>>>><<<<<<<<<<
De uitgave van dit boek is tevens een gelegenheid om de Stichting Ons Bloemendaal, sinds 1977, naar voren te brengen. Deze stichting zet zich in voor het behoud van het bijzondere karakter van de gemeente Bloemendaal (Aerdenhout, Bennebroek, Bloemen-
daal, Overveen en Vogelenzang) èn geeft een zeer lezenswaardig blad uit: Ons Bloemendaal èn ontplooit en stimuleert diverse activiteiten binnen het kader van de doelstelling. De minimum donatie bedraagt 21 euro per jaar. De tijdschriften zijn ook los verkrijgbaar bij o.a. Boekhandel Vernout, Haarlem. Onderstaand twee voorbeelden van eerder genoemd blad.
In dit nummer heeft Marius van Nieuwkerk het openingsartikel -De Haute Finance in Bloemendaal door de eeuwen heen- geschreven. Geertje Wiersma heeft, bijna vanzelfsprekend, het artikel -Zoveel mogelijk stilte en rust, Johanna Borski, financier van Nederland- als bijdrage geleverd.
zondag 2 oktober 2011
Landgoed Duin en Kruidberg
Zoals gebruikelijk begint het weblog met de afbeelding van een publicatie. Voor wie echte interesse heeft in het landgoed Duin en Kruidberg én het huis is dit boek, een uitgave van De Vrieseborch Haarlem, onmisbaar.
Het landgoed Duin en Kruidberg, in 1895 ontstaan door de samenvoeging van het landgoed Duin en Berg en het landgoed Kruidberg, heeft een prestigieus landhuis. Dit landhuis is in 1909 door het echtpaar Cremer-Hogan in gebruik genomen. De heer J.T(h). Cremer (1847-1923), zelf de opdrachtgever voor de bouw, is o.m.actief geweest in het voormalig Ned. Indië, minister van Koloniën en Nederlands gezant in de VS.
Het koetshuis, met klokketoren, van het landgoed Duin en Kruidberg.
Geschenk voor het vijftigjarig huwelijk van de heer en mevrouw Cremer-Hogan.
Het landhuis heeft nu een luxe-hotel functie; eerder heeft het huis een functie gehad als conferentie- en trainingscentrum van de ABN-AMRO Bank.
Tot slot aandacht voor een tweetalige brochure over Duin en Kruidberg, die tot stand gekomen is door samenwerking tussen ABN-AMRO Historisch Archief en de Historische Kring Velsen. Het interessante van dit boekwerkje is het feit, dat de accenten van de geschiedenis van Duin en Kruidberg anders gelegd zijn dan in het eerder genoemde boek.
woensdag 21 september 2011
Trapje van Borski III - Station Overveen
Het is zover. Na "stevig" aandringen van de Stichting Ons Bloemendaal is ProRail begonnen met de restauratie van het trapje van Willem Borski III (1834-1884). Aanvankelijk zou het trapje voorgoed verwijderd worden, maar blijft nu dus behouden. Het trapje diende om Borski III rechtstreeks van zijn landgoed Belvédère in de gereedstaande trein te laten stappen.
De aanleg van het spoortraject Haarlem-Zandvoort is niet makkelijk verlopen. Borski III voelde er niets voor om het spoortraject op zijn grondgebied bij Overveen te laten aanleggen. Uiteindelijk dreigde onteigening en deed hij, onder voorwaarden, een concessie.
Eén van deze voorwaarden was het trapje, maar ook de afspraak, dat op het station geen "drankgelegenheid" gevestigd mocht worden (nu is er sedert 1996 een klein restaurant in het stationsgebouw).
Een andere afspraak valt niet direct op, maar is op de kaart (of Google Earth) duidelijk te zien: het traject loopt in een forse bocht om de oorspronkelijke bezittingen van Borski III heen.
Veiligheidshalve zijn de laatste treden niet aangebracht; het trapje kan ook andersom gebruikt worden!
Een bordje met toelichting heeft de restauratie compleet gemaakt.
Abonneren op:
Posts (Atom)






























